മുറിവ് - കവിത

"അതെ, അവര്‍ എനിക്കപരിചിതരായിരുന്നു. കൂട്ടത്തില്‍ നടന്നു. എന്നെ മുമ്പേ നടത്തി. അവര്‍ തോള്‍ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു നടന്നു. ആ മുഖങ്ങളിലെ ചിരികള്‍ ഞാന്‍ ആസ്വദിച്ചു. കൂടെ കൂടെ പറഞ്ഞു 'നമ്മള്‍ ഒന്നല്ലേ-ന്ന്' ചിരിച്ച്, ആര്‍ത്തു വിളിച്ചു, പറഞ്ഞു. ഒന്ന് വാടാ-ന്ന്. ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച രണ്ടു കരങ്ങളില്‍ കത്തിയുണ്ടായിരുന്നു. ഒരാശയം പറഞ്ഞു തമ്മില്‍ തല്ലുന്ന 'പരിചിതര്‍' തെറ്റുകള്‍ ചൂണ്ടി കാണിക്കുന്നത് ശരിയാണ് ? അല്ല. അത് ചിലരുടെ ഉറക്കം കെടുത്തും. ആ കത്തിമുനകള്‍ ആരുടെ ജീവന്‍ കവരാനാണ് വെമ്പല്‍ കൊള്ളുന്നത്? അയ്യോ' അരുത് എന്ന് മാത്രം നിലവിളിച്ചത് നാല് പേര്‍ കേട്ടു. പിന്നെ അവര്‍ വീണ്ടും അപരിചിതരായി. കത്തി തുളഞ്ഞു കയറിയത് എന്നിലേക്കും. അപ്പോഴും സ്വമനസ്സ് എന്നോട് തന്നെമന്ത്രിച്ചു. 'സത്യം ഒരു നാള്‍ ജയിക്കും. നീ വിരല്‍ ചൂണ്ടിയ തെറ്റുകള്‍ ജനമറിയും അന്ന് നിന്നിലെ സത്യം പുറത്തു വരും'